Το θέμα είναι τι κάνουμε τώρα. Τώρα που ο Γιωργάκης έκανε μια πολύ σημαντική ομιλία στο Ζάππειο λέγοντας τίποτα απολύτως (τα ίδια "θα" ακούμε από την εποχή που πρωθυπουργός ήταν ο πατέρας του). Τώρα που μας ζήτησε να διαγράψουμε τις πρακτικές του παρελθόντος και να γυρίσουμε σελίδα, αλλά τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν φαίνονται διατεθιμένα να κάνουν κάτι τέτοιο. Τώρα που όλοι σχεδόν οι αρθρογράφοι (λες και είναι συννενοημένοι) "χτυπούν" το χρηματιστήριο. Τώρα που μπαίνουμε στο τελευταίο και πιο βίαιο στάδιο της παγκόσμιας κρίσης. Τώρα που θα βγούμε από την παγκόσμια κρίση και θα μπούμε στην εγχώρια κρίση (όπως όταν μας τελείωσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και αποφασίσαμε να κάνουμε δικό μας Εμφύλιο Πόλεμο). Τώρα που αρχίζουν τα όργανα από τα εργατικά συνδικάτα τα οποία δεν θέλουν να καταλάβουν ότι έτσι μεγαλώνουν το πρόβλημα και επιταχύνουν τις διαδικασίες που οδηγούν στο κλείσιμο των προβληματικών επιχειρήσεων. Τώρα που με τον έναν τρόπο ή τον άλλο, σχεδόν όλοι θα δούμε τα εισοδήματά μας να μειώνονται. Τώρα που οι τράπεζες έχουν μειώσει σημαντικά τα δάνεια.
Νομίζω αυτά αρκούν. Υπομονή λέω για ακόμα μία φορά. Κρίση είναι θα περάσει. Οι οικονομικοί κύκλοι έχουν πάνω κάτω συγκεκριμένη διάρκεια και σε αυτή την κρίση πλησιάζουμε στο τέλος της. Όλοι οι προβληματισμοί είναι δικαιολογημένοι, αλλά πρέπει να ρίχνουμε και μια ματιά στην ιστορία που και που. Αυτή η ματιά λέει ότι από το πρώτο δάνειο που πήρε ο Κολοκοτρώνης αν δεν κάνω λάθος, τα 2/3 των χρημάτων φαγώθηκαν σε μίζες και δωράκια. Από το 1830 που γίναμε κράτος, όλοι οι προϋπολογισμοί είναι πάρα πολύ δύσκολοι και πάντα κινδυνεύουμε με πτώχευση. Αλλά έχουμε επιβιώσει. Πάντα είμαστε κοντά στον πάτο του βαρελιού και πάντα βάζουμε αντίσταση με τα πόδια και σαν ελατήριο πεταγόμαστε στην επιφάνεια για να πάρουμε αέρα.
Σε μερικά χρόνια, θα κοιτάμε τα σημερινά δημοσιεύματα και θα γελάμε. Όπως τώρα κοιτάμε αυτά του 1999 και λέμε όλοι "μα ποιος ήταν τόσο αφελής να πιστεύει ότι ο ΓΔ του ΧΑΑ θα πάει στις 10.000 μονάδες". Όχι πολλοί, περίπου 4 εκ. Έλληνες που τοποθέτησαν σε μετοχές φούσκα τις οικονομίες μιας ζωής.
Τώρα λοιπόν που όλοι μας λένε ότι είμαστε στον πάτο και ότι θα πάμε ακόμα πιο κάτω, τώρα είναι η ευκαιρία να σκεφτούμε λογικά, να διδαχθούμε από την ιστορία και να βγούμε νικητές.
16 Δεκ 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου