ΓΑΠ και κόκκινες γραμμές

Το τελευταίο διάστημα ξαναγίνεται λόγος για τις "κόκκινες γραμμές" που θέτει ο ΓΑΠ σε φίλους και αντιπάλους προκειμένου να μας (τους Έλληνες πολίτες) προστατεύσει. Όσο το θέμα παραμένει πολιτικό, μεταξύ βουλευτών και κυβέρνησης, δεν με απασχολεί. Δυστυχώς όμως επηρεάζει και την πορεία του χρηματιστηρίου και, αν κρίνουμε από τα επίπεδα του γενικού δείκτη, έχουμε πάρει για τα καλά την κάτω βόλτα. Το μόνο θέμα στο οποίο ο ΓΑΠ φαίνεται να πετυχαίνει είναι η σύγκληση των τιμών των μετοχών με τα επίπεδα που είχαν όταν κυβερνούσε ο πατέρας του!

Και αυτό είναι δυσάρεστο. Γιατί τότε η οικονομία αναπτυσσόταν και οι τιμές έρχονταν από κατώτερα προς ανώτερα επίπεδα, ενώ τώρα πέφτουν δίχως το παραμικρό δίχτυ ασφαλείας. Αυτό συμβαίνει επειδή στην πράξη δεν έχει τεθεί η παραμικρή "κόκκινη γραμμή" στις διαπραγματεύσεις και επειδή όλοι το έχουν πάρει χαμπάρι και ενεργούν λες και δεν υπάρχει κυβέρνηση.

Ακόμα κι αν κάποιος πίστευε το αντίθετο, όσο περνάει ο καιρός, η έλλειψη συνεννόησης και βούλησης εντός της κυβέρνησης γίνεται ολοένα και πιο εμφανής. Και όπως λέει σωστά η παροιμία, αν δεν σπάσεις αυγά, δεν μπορείς να φτιάξεις ομελέτα. Η κυβέρνηση δεν είναι διατεθιμένη ν' αλλάξει τα κακώς κείμενα, οπότε υπάρχει αβεβαιότητα στις αγορές για το αν θα καταφέρει να πετύχει όσα υπόσχεται. Βασικά, δεν υπάρχει αβεβαιότητα. Υπάρχει πλήρης βεβαιότητα ότι θα αποτύχει. Έτσι δικαιολογείται (μεταξύ άλλων λόγων) το γενικό ξεπούλημα.

Τι θα μας βγάλει από αυτή τη δεινή θέση; Η εμφάνιση κάποιου που θα δείχνει αποφασισμένος ν' αλλάξει ότι είναι στραβό και, το κυριότερο ίσως, να το αντικαταστήσει με κάτι λειτουργικό. Γιατί σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών, αλλάζουν τα στραβά με κάτι ακόμα πιο στραβό (υπάρχουν και οι ελάχιστες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Για κακή μας τύχη, αυτός ο κάποιος δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Χθες το βράδυ παρακολουθούσα μια εκπομπή στο SBC, αν δεν κάνω λάθος ήταν αναμετάδοση από το κανάλι  Russia Today, στην οποία ανέλυαν με επιχειρήματα την λάθος κατεύθυνση των μέτρων της ελληνικής κυβέρνησης. Αυτό που με στεναχωρούσε περισσότερο ήταν να ακούω κάποιους ξένους να ενδιαφέροντα για τη διάλυση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα, τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση την "χτυπάει" καθημερινά με φόρους και δακρυγόνα. Άκουγα την επιχειρηματολογία τους και ευχόμουν να τους ακούει και κάποιος από τους δικούς μας υπευθύνους ο οποίος θα έχει τη διάθεση να διορθώσει κάτι. Δε θέλω να γίνουμε αύριο το πρωί Γερμανία. Θέλω να αρχίσουμε σιγά σιγά να αλλάζουμε ότι είναι παράλογο με κάτι λογικό και λειτουργικό. Αν ο ΓΑΠ κατάφερνε να κάνει την επανάσταση του αυτονόητου, θα έμενε στην ιστορία ως ο καλύτερος πρωθυπουργός όλων των εποχών. Με τα ψέμματα, τα δακρυγόνα, τους κηπουρούς και όλα τα υπόλοιπα λάθη που κάνει καθημερινά, μάλλον έχει κερδίσει τον τίτλο του χειρότερου.