Θα προσπαθήσω να ξετυλίξω το εκλογικό κουβάρι από την οπτική γωνία του Έλληνα επενδυτή που θέλει να ψηφίσει το καλύτερο για το συμφέρον του. Ας δούμε πρώτα ορισμένα αδιαμφισβήτητα γεγονότα:
1) Τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβερνούν τη χώρα τα τελευταία 30 χρόνια προσπαθούν να συναγωνιστούν το ένα το άλλο ποιο θα καταφέρει να επιτύχει βαρύτερο πλήγμα στην οικονομία. Δεν το λέω εγώ, το λένε τα στοιχεία. Και τα δύο παραλαμβάνουν "καμμένη γη", αλλά μετά τη διακυβέρνησή τους όχι απλά δεν γίνεται αναδάσωση, αλλά επεκτείνεται το ποσοστό της καμμένης γης. Τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά.
2) Κανένα από τα δύο δεν προβαίνει σε αποφάσεις με βάση το συλλογικό συμφέρον, αλλά με βάση το "σπρώξιμο" των επιχειρηματιών εκείνων που θα αυξήσουν στο μέγιστο τα ωφέλη αυτών που λαμβάνουν τις αποφάσεις. Με πιο απλά λόγια, πόση μίζα μου δίνεις για να πάρεις τη δουλειά;
3) Αναπτυξιακή πολιτική... Εξίσου υπαρκτή με τον Άη Βασίλη και την έξυπνη ξανθιά όπως λέει και το ανέκδοτο.
Ωστόσο και αυτή τη φορά, πάλι το ένα από τα δύο θα μας κυβερνήσει. Έστω λοιπόν ότι θέλει κάποιος επενδυτής να ψηφίσει το ένα από αυτά αποκλειστικά και μόνο με βάση το συμφέρον του. Εξάλλου η πολιτική ιδεολογία δεν παίζει ρόλο, αφού η πολιτική τους είναι η ίδια σε αυτόν τον τομέα: κατακόρυφη αύξηση της προσωπικής περιουσίας των βουλευτών.
Πάμε πρώτα στο κυβερνών κόμμα. Τι λέει για την οικονομία; Δεν έκανε το παραμικρό καλό τα τελευταία 5,5 χρόνια, έφαγε με χρυσά κουτάλια και παρά τις προειδοποιήσεις για την επερχόμενη κρίση δεν έλαβε το παραμικρό προληπτικό μέτρο. Οι φωστήρες της οικονομικής πολιτικής αποφάσισαν λοιπόν πως αντί να μειώσουν τις δαπάνες του Δημοσίου, κάτι που κάνουν όλες οι κυβερνήσεις και εταιρείες ανά τον κόσμο, αποφάσισαν να μας τσακίσουν στους φόρους. Και βέβαια μαζί με τα ξερά, κάηκαν και τα χλωρά. Πώς είναι δυνατόν να ξεχάσει κανείς πως εν μέσω παγκόσμιας χρηματιστηριακής κατάρρευσης κάποιος πραγματικά "φωτισμένος" στο ΥΠ.ΟΙΚ. αποφάσισε να φορολογήσει τις χρηματιστηριακές συναλλαγές; Σε μια αγορά που οι ζημιές παγκοσμίως ήταν τρομακτικές, αποφάσισαν να εξοντώσουν τους όποιους συμμετέχοντες επιβάλλοντας φόρο. Και μετά το έπαιξαν καλοί, αναβάλλοντας για μερικούς μήνες την επιβολή του. Δικαιώθηκε ο πρωθυπουργός, το μαχαίρι έφτασε στο κόκκαλο, μόνο που αυτό έγινε στους λάθος ανθρώπους. Στους "νταβατζήδες" έπρεπε να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο, όχι στους κακομοίρηδες. Ξεχνάμε όλοι βέβαια ότι οι νταβατζήδες έχουν συγκεντρώσει τόσο πολύ λίπος, που δεν υπάρχει μαχαίρι αρκετά μακρύ για να φτάσει στο κόκκαλο!
Επιπλέον επέβαλλαν έκτακτη εισφορά σε όσους έκαναν το μέγα λάθος να δηλώσουν τα έσοδα από μερίσματα και αγοραπωλησίες μετοχών. Και όχι απλά επέβαλλαν έκτακτη εισφορά, την κατέστησαν και παράνομη φορολογώντας το 2009, τα κέρδη του 2007. Αυτό βέβαια δεν έγινε κατά λάθος. Το 2008, δεν μιλάμε για μερίσματα και κέρδη, αλλά για τεράστιες ζημιές, οπότε τι θα φορολογούσαν; Άσχετα με την απόφαση του δικαστηρίου, η επιβολή αυτού του νεόυ φόρου είναι πέρα για πέρα άδικη (για πολλούς ακόμα λόγους). Τι ακόμα έκαναν; Έδωσαν ποσοστό του ΟΤΕ στους Γερμανούς, σωστή κίνηση αυτή, αλλά αντί να επιβάλλουν τη δημόσια πρόταση με βάση τους νόμους, επέλεξαν για μια ακόμα φορά το δρόμο της παρανομίας...
Επιπλέον επέβαλλαν φόρο στα κέρδη των εταιρειών (αυτό είναι το σωστό) και από τα κέρδη που έμειναν, τα φορολόγησαν ξανά πριν διανεμηθούν στους μετόχους. Και οι νόμοι περί αποφυγής διπλής φορολόγησης;
Ωραία λοιπόν, δεν τους ψηφίζουμε αυτούς, ας ψηφίσουμε τους άλλους. Φωτιά να πέσει να μας κάψει. Ειλικρινά απορώ πώς μπορεί κάποιος να ζητάει την ψήφο μου, λέγοντάς μου ότι "δεν με νοιάζει αν αυτό που προτείνω είναι ηθικό και νόμιμο, εγώ όμως θα σε κάψω". Γιατί ρε παιδιά; Ως νέοι Χίτλερ, δρομολογήσατε το ολοκαύτωμα του 2000 και τώρα σπεύδετε να ολοκληρώσετε το έργο σας εξοντώνοντας όποιους επενδυτές του ΧΑΑ τόλμησαν να επιζήσουν. Αύξηση στους φόρους των επιχειρήσεων σε μια τόσο δύσκολη περίοδο και μετά διπλή φορολόγηση των μερισμάτων μέσω της φορολογικής κλίμακας. Πάλι διπλή φορολόγηση, πάλι αντίθετα στην κείμενη νομοθεσία, πάλι σφυρώντας αδιάφορα. Θέλετε να πάρετε κάτι παραπάνω από τα μεγάλα εισοδήματα; Ωραία, φορολογήστε τα μερίσματα είτε μόνο στην πηγή τους (στα κέρδη των εταιρειών) είτε καταργήστε το φόρο των επιχειρήσεων και φορολογήστε τα έσοδα των πολιτών από μερίσματα από ένα ποσό και πάνω. Πχ. τι είναι το όριο των 30.000 ευρώ στις μέρες μας; Τίποτα απολύτως. Ένας μέσος μισθωτός παίρνει περίπου 15-20.000 ευρώ ετησίως από τη δουλειά του (και άλλα τόσα αν προστεθεί το εισόδημα της συζύγου) και αν έχει κάνει το λάθος να συμπληρώνει το εισόδημά του με μερικά μερίσματα και κάποιο επιπλέον ποσό από τόκους (ταμιευτηρίου, αμοιβαίων κεφαλαίων, ομολογιών κτλ), εσείς τον αντιμετωπίζετε σαν "μεγαλοκαρχαρία". Το μόνο που θα καταφέρουν με αυτές τις εξαγγελίες είναι να αυξήσουν τη φοροδιαφυγή και να την κάνουν κοινωνικώς αποδεκτή!
Βέβαια είναι εύκολο να "καις" τα επιχειρήματα των άλλων και να μην προτείνεις λύση. Λύσεις υπάρχουν πολλές, αρκεί να τις εφαρμόσει κάποιος. Μείωση για παράδειγμα του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων. Δραματική μείωση όπως στη Ρουμανία στην οποία το ΔΝΤ πρότεινε τη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων κατά 300.000. Δε λέω να πάνε σπίτια τους όλοι, απλά να μείνουν αυτοί που εργάζονται και όχι αυτοί που αριστεύουν στο μπεγλέρι. Και αφού γίνει το ξεσκαρτάρισμα με βάση την απόδοση στη δουλειά και όχι κομματικά κριτήρια, όσοι μείνουν να πάρουν 50% αύξηση στο μισθό τους. Το κέρδος για τον προϋπολογισμό θα είναι τεράστιο. Λύσεις υπάρχουν πολλές ακόμα, αλλά για να επιλεγούν θα πρέπει να υπάρξει αξιοκρατία. Κάτι που κανείς δεν αναφέρει στις προεκλογικές του υποσχέσεις γιατί το μαύρο που θα φάει θα είναι πιο μαύρο και από τα πρόσφατα καμμένα...
9 Σεπ 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου